( 910 - 936 ه . ق . ) جانشين او ، پسرش دريا بن علاء الدين ( دريا عماد شاه ) بود كه در 936 - 968 ه . ق . امارت داشت . وى فرمانروايى ضعيف بود و در اواخر عمرش كشور در دست وزيرش توفال خان بود . بعد از وفات دريا ، توفال خان پسرش ، برهان بن دريا ( برهان عماد شاه ) را به سلطنت نشانيد ، ولى او را در حبس بداشت و خود فرمان مىراند . عاقبت در سال 980 ه . ق . مرتضى نظام شاه ، پادشاه احمدنگر ، به عنوان رهانيدن برهان عماد شاه ، به برار حمله برد و برار را ضميمهء قلمرو خود كرد و توفال و پسرش و برهان و خاندانش را به قلعه‌اى در احمدنگر منتقل كرد و در آنجا جملگى در يك شب درگذشتند ( 980 ه . ق . ) ( دايرة المعارف فارسى ؛ نسب‌نامهء خلفا و شهرياران ، ص 41 - 438 ؛ طبقات سلاطين اسلام ، ص 290 ) . ص 318 س 15 بريدشاهيه : عنوان سلسله‌اى از امراى مسلمان ترك‌نژاد در هند ، كه از اواخر قرن نهم ه . ق . تا سال 1028 ه . ق . در بيدر كمابيش فرمانروايى داشتند ، مؤسّس سلسلهء قاسم بريد ، غلام زر خريد محمد شاه سوم ، سيزدهمين شاه سلسلهء بهمنيه و مردى شجاع و با كفايت بود و در زمان محمود شاه ، جانشين محمد شاه ، به وزارت دولت متزلزل بهمنيه رسيد ، وى در بيدر استقرار يافت و در تضعيف بهمينه به نفع خود كوشيد و حتى گويند به نام خود سكّه زد . پسر و جانشينش ، امير بريد ، قدرت خاندان بريد شاهى را حفظ كرد و پس از فرار كليم اللّه ، آخرين شاه بهمنى ، فرمانرواى بيدر شد . پسر و جانشينش ، على بريد ، اوّلين كس از خاندان بريد شاهى است كه عنوان پادشاهى به خود داد . وى دوستدار ادب و هنر و معمارى بود و بناى رنگين محل و مقبره‌اش در بيدر از آثار برجستهء دوره اوست . پس از سلطنت طولانى على ، دولت بريد شاهى به سرعت رو به زوال گذاشت و در 1028 ه . ق . بيدر ضميمه قلمرو سلطان بيجاپور گرديد و سلسله بريد شاهى منقرض شد . ( دايرة المعارف فارسى ؛ نسب‌نامهء خلفا و شهرياران ، ص 41 - 438 ؛ طبقات سلاطين اسلام ، ص 291 ) .